مقالات و آموزش

دوربین مداربسته تحت شبکه در واقع یک رایانه کوچک متصل به شبکه است. اگر تنظیمات امنیتی آن نادیده گرفته شود، می‌تواند به نقطه ورود مهاجم، محل افشای تصاویر یا ابزاری برای حمله به دیگر تجهیزات تبدیل شود.

یکی از تغییرات مهم بازار نظارت تصویری، حرکت از ONVIF Profile S به Profile T است. ONVIF در سال ۲۰۲۵ پایان پشتیبانی از Profile S را اعلام و استفاده از Profile T و روش‌های امن‌تر احراز هویت و ارتباط مانند TLS و HTTPS را توصیه کرد.

Profile T از قابلیت‌هایی مانند ویدئوی H.264 و H.265، انتقال متادیتا، رویدادهای حرکت و دستکاری، صدای دوطرفه و پخش ویدئو از طریق HTTPS پشتیبانی می‌کند. این استاندارد به یکپارچگی بهتر دوربین، دستگاه ضبط و نرم‌افزارهای مدیریت تصویر کمک می‌کند.

برای افزایش امنیت، رمز پیش‌فرض باید در زمان نصب تغییر کند و برای هر دستگاه رمز قدرتمند و ترجیحاً متفاوت تعیین شود. به‌روزرسانی Firmware، غیرفعال‌کردن سرویس‌های غیرضروری، محدودکردن دسترسی مدیریتی و ثبت زمان و رویدادها نیز اهمیت دارد.

دوربین‌ها بهتر است در VLAN جداگانه قرار گیرند و فقط دستگاه NVR، سرور مدیریت یا کاربران مجاز به آن‌ها دسترسی داشته باشند. بازکردن مستقیم پورت دوربین روی اینترنت توصیه نمی‌شود؛ استفاده از VPN یا سرویس ابری امن تولیدکننده گزینه مناسب‌تری است.

TLS اطلاعات میان دوربین، نرم‌افزار مدیریت و دیگر اجزای سیستم را رمزگذاری کرده و به تأیید هویت سرور کمک می‌کند. این موضوع خطر شنود اطلاعات یا حملات مرد میانی را کاهش می‌دهد.

امنیت دوربین فقط در زمان نصب انجام نمی‌شود. بررسی دوره‌ای کاربران، Firmware، گزارش ورودها، گواهی‌های امنیتی و تجهیزات متصل باید بخشی از برنامه نگهداری سیستم باشد.